تدریس خوب ؛ حال خوب !


معلم خوب بودن می‌تواند یكی از مهیج‌ترین و دلگرم كننده‌ترین شغل‌های دنیا باشد و این در حالی است كه شغل معلمی استرس زا و خسته كننده خواهد بود، اگر تلاش‌های او به ثمر ننشیند.
برای معلم بهتر بودن در كلاس درس چند راه وجود دارد.


کلاس درس


 مرحله نخست: مدیریت كلاس

نمونه‌ای ایده‌آل باشید. به خاطر داشته باشید كه شما یك معلم هستید و لذا بسیار حائز اهمیت است كه در چشم شاگردانتان یك ابرقهرمان جلوه كنید. فراموش نكنید كه شاگردانتان به شما نگاه می‌كنند و رفتار شما را تقلید می‌كنند. اگر شما گستاخ و بی‌ادب باشید آنها نیز چنین رفتاری را در پیش می‌گیرند. شاگردان باید شما را فردی با اعتماد به نفس ببینند تا بدون آن‌كه تردیدی به خود راه بدهند شما را الگوی خویش قرار دهند. دانش‌آموزان در همه سنین نیازمند شخصی هستند كه به او تكیه كنند، از او بیاموزند و از اعتماد به او احساس رضایتمندی كنند.

مرحله دوم: برای قانون‌شكنی عواقب تعیین كنید.

در برابر قانون‌شكنی و شكستن قوانین عواقب مشخصی تعیین كنید و آن‌ها را بدون كم و كاست اجرا كنید. تنبیه‌ها از اشارات بی‌كلام (همچون نگاه تند و تیز یا اخم) شروع می‌شود و تا اخطار كلامی و در مرحله آخر به اجرای پیامدهای تخطی از قوانین ختم می‌شود.

این پیامدها به شما و به برنامه درسی تان بستگی دارد. به عنوان مثال براساس دیدگاه كارشناسان متدولوژی نوین معلم‌ها نباید عامل استرس را در دانش‌آموزان نادیده بگیرند، زیرا بعضاً تنبیه می‌تواند به شدت استرس‌زا بوده و باعث ایجاد خلل در روند آموزش شود.

در بعضی روش‌های آموزشی تنبیه به طور كامل از پروسه آموزشی حذف شده است، زیرا اعتقاد بر این است كه استرس مانع یادگیری می‌شود.

مرحله سوم: مهربان باشید.

معلم‌های موفق رابطه تنگاتنگ و صمیمانه‌ای با شاگردان خود دارند و با رفتار خود كاری می‌كنند كه دانش‌آموزان احساس كنند از اهمیت ویژه‌ای نزد معلم خود بهره‌مند هستند. این‌گونه معلم‌ها خونگرم، در دسترس، مشتاق و با توجه هستند. سعی كنید پس از اتمام ساعت كلاس مقداری از وقت خود را در اختیار دانش‌آموزان ساعی قرار دهید و آنها را تشویق به شركت در فعالیت‌های آموزشی، فرهنگی و ورزشی مدرسه كنید، با این كار دانش‌آموزان نسبت به مدرسه خود متعهد می‌شوند. این‌گونه اقدام‌ها باعث می‌شود كه استرس از میان برداشته شود و بر اساس اظهارات كارشناسان روند آموزشی تسریع می‌یابد.

مرحله چهارم: قوانین تخطی‌ناپذیر تعیین كنید.

بهتر است معلم‌ها 3 الی 5 قانون كاملاً شناخته شده و تخطی ناپذیر برای كلاس‌های درسی خود معرفی كنند. این قوانین در صورت شكسته شدن چنانچه پیش‌تر ذكر شد، عواقب تعریف شده‌ای به دنبال خواهند داشت. سعی كنید از دانش‌آموزان بخواهید كه خود این قوانین را تعیین كنند. با برگزاری یك همه پرسی در درون كلاس از نظرات آن‌ها استفاده كنید كه در آن صورت آن‌ها نسبت به قوانین متعهدتر شده و احساس مسئولیت می‌كنند. وقتی چنین مشاركتی رخ می‌دهد شاگردان احساس می‌كنند مهم هستند و همین احساس آن‌ها را مسئول بار می‌آورد.

شما به عنوان معلم می‌توانید نقش ناظر بر تعیین قوانین را بازی كنید. زبان‌شناسان و كارشناسان روش‌شناسی اعتقاد دارند كه معلم نباید همچون یك فرمانده كه در پادگان همه چیز را تحت كنترل خود دارد و دستور صادر می‌كند به تدریس بپردازد، او باید اجازه بدهد كه دانش‌آموزان كلاس را كنترل كنند، به یكدیگر احترام بگذارند، هنگامی كه معلم صحبت می‌كند سكوت را رعایت كنند و به مرور با ایجاد روحیه همكاری در كلاس تكالیف و فعالیت‌ها را با هم انجام دهند.


آموزش


 مرحله نخست: برنامه‌ریزی آموزشی

هدف معینی را دنبال كنید. مهم‌ترین بخش در هنگام برنامه‌ریزی درسی تعیین هدف است. چه چیزی را می‌خواهید دانش‌آموزانتان یاد بگیرند؟ اگر هدف قدرتمند، عمیق و نمایانگر چیزی باشد كه شما واقعاً می‌خواهید شاگردانتان بیاموزند، باید آن را در برنامه درسی خود منعكس كنید.

مرحله دوم: طرحی قوی و مستحكم داشته باشید.


هر یك از درس‌ها باید به سه بخش ساده كه هدف شما را منعكس می‌كند، تقسیم شود. ابتدا بخش «كنفرانس» یا همان ارائه درس جدید است. در این بخش شما به‌عنوان معلم مطلب جدید را در كلاس تدریس می‌كنید (البته در این بخش پرسیدن سوال و اظهار نظر آزاد است). بخش دوم طرح آموزشی خود را به چیزی اختصاص دهید كه مستلزم كار گروهی در كلاس باشد، در این بخش دانش‌آموزان با هر كسی كه خودشان بخواهند كار گروهی را انجام می‌دهند.

در انتهای این بخش شما می‌توانید جلسات بحث و گفت‌و‌گو در رابطه با هدف مشخص شده در كلاس برگزار كنید كه در آن گروه‌ها كشفیات و عقاید خود را مطرح می‌كنند. معلم‌ها می‌توانند به نسبت میزان فعالیت دانش‌آموزان برای آن‌ها نمره مثبت ثبت كنند. بخش نهایی هر درس باید قسمتی باشد كه در آن دانش‌آموزان به صندلی‌های خود باز می‌گردند و به آرامی مشغول انجام فعالیت نهایی می‌شوند همانند پاسخ دادن به سوالات خاصی كه روی تخته نوشته شده است یا كشیدن عكسی كه مربوط به چیزی می‌شود كه تازه آموخته‌اند. دانش‌آموزان باید تنها با شما صحبت كنند (اگر آن‌ها سوالی دارند) یا شخصی كه كنار آن‌ها نشسته است.

مرحله سوم: تعیین تكالیف مربوطه.


به جای آن‌كه هر شب چیز متفاوتی را به‌عنوان تكلیف برای بچه‌ها تعیین كنید، بهتر آن است كه آخر هفته یك یا دو تكلیف اساسی را برای دانش‌آموزان تعیین كنید و سپس شنبه آنها را چك كنید.

مرحله چهارم: گرفتن آزمون‌های كلاسی را فراموش نكنید.

بهتر است هر پنجشنبه یك آزمون كلاسی برگزار كنید تا از یادگیری مطالب جدید توسط دانش‌آموزان حصول اطمینان كنید. عملكرد دانش‌آموزان در آزمون می‌تواند نمایانگر كیفیت تدریس شما باشد.


منبع : عصر ایران




طبقه بندی: ریاضیات اول دبیرستان،  خواندنی‌ها،  جدیدترین اخبار مرتبط با ریاضیات، 
برچسب ها: کتاب کار ریاضی، کتاب کار ریاضی 1، کتاب کار ریاضی اول دبیرستان، کتاب کار الهه آگاه، ریاضی اول دبیرستان، ویتامین ریاضیات، آموزش ریاضی، آموزش ریاضی دبیرستان، کتاب ریاضی، کمک درس ریاضیات، علم ریاضیات، آموزش ریاضی اول دبیرستان، کتاب کار ویتامین ریاضیات 1، الهه آگاه، کتاب الهه آگاه، حل تمرین ریاضی، حل تمرین ریاضی اول دبیرستان، نمونه سوالات ریاضی، نمونه سوالات ریاضی اول دبیرستان، نمونه سوالات امتحانی ریاضی، اعدادو نمادها، مجموعه، توان رسانی و ریشه گیری، چند جمله ایها، اتحاد، معادله درجه اول، معادله خط، نسبتهای مثلثاتی، عبارت های گویا، معادله درجه دوم، نامعادله، کتاب کار، ویتامین ریاضیات1، تجدیدی، کمبود ساعات آموزشی، مجموعه اعداد،  

تاریخ : دوشنبه 25 شهریور 1392 | 02:37 ب.ظ | نویسنده : الهه آگاه | نظرات
.:

heart-black